Index__ Forum__ Książka gości__ Teksty__ Galerie__ Prasa__ Projekt Rekord__ WSK Team__ Linki__ Administracja__ Motocykle WSK Toplista__
Próba pobicia rekordu na Polskim motocyklu Sokół 1000.
Śro, 1 Lut 06 - MacBrus
Próba pobicia rekordu na Polskim motocyklu Sokół 1000 (CWS).

W 1932 roku inż. Konstanty Rogaziński oraz inż. Tadeusz Herynga zaproponowali zbudowanie w dziale motocyklowym PZInż mieszczącym się przy ulicy Mińskiej specjalny motocykl rekordowy, niezwykle lekki, do którego sprowadzili najlepszy , możliwy do zdobycia rekordowy silnik angielskiej firmy JAP . Silnik ten dwucylindrowy w układzie V o pojemności skokowej 996 cm3 , mając po cztery zawory na cylinder z dwudyszowym gaźnikiem osiągał przy 6000 Obr/min moc rzędu 50-60 koni mechanicznych. Taka moc wystarczyłaby do przekroczenia szybkości 200 Km/h . Rama i reszta motocykla byłaby skonstruowana i zbudowana w Polsce.
Rekordowy motocykl miał sztywny tył, bardzo lekka ramę stalową oraz leciutki widelec przedni bez resorowania. Miał bardzo lekkie koła ze specjalnymi oponami wyścigowymi bardzo twardymi ,wysokociśnieniowymi. Rozmiar opon to 28 na 3,5 cala. Motocykl posiadał amortyzator cierny na kierownicy zapobiegający chybotania przedniego koła, przełożenie między silnikiem a tylnim kołem wynosiło 2,5:1. Co ciekawe motocykl nie posiadał hamulca ani skrzyni biegów a jedynie wielotarczowe sprzęgło wyłączane dźwigienką przy lewym uchwycie bardzo krótkiej , opuszczonej pionowo kierownicy. Podnóżki kierowcy zostały zamontowane przy osi tylniego koła. Rekordowy Sokół ważył zaledwie 105 kg.
Aby odpalić ten motocykl był on ciągnięty za seryjnym Sokołem 1000 z wózkiem bocznym. Gdy oba pojazdy osiągnęły prędkość 80km/h , włączało się zapłon oraz załanczało sprzęgło, następnie trzeba było odrzucić hak z ucha umocowanego na główce ramy. Rekordowy Sokół potrzebował około 5 km wolnej drogi do rozpędzenia się do maksymalnej prędkości. Hamowało się silnikiem z wyłączonym zapłonem.

Kierowcą tego pojazdu był inż. Witold Rychter a tak opisywał jedną z jazd:

„ Podczas jednej z ostatnich prób, motocykl przechodził przez stałą barierę 120-130 km/h. Występowało zauważone już przez Tadeusza Herynga boczne chybotanie przedniego koła. Przy szybkości rzędu 180 km/h dodatkowo wystąpiło mocne podrzucanie na falach nawierzchni.”

Niestety do ustanowienia rekordu nigdy nie doszło. Władze wojskowe , którym podlegały Państwowe Zakłady Inżynierii, zabroniły dokonania oficjalnej próby, gdyż motocykl nie posiadał polskiego silnika.



Bibliografia :
„Moje dwa i cztery kółka „ Witold Rychter wyd. WKŁ


Śro, 24 Maj 17. Odwiedzono nas 1472456 razy. Na stronie jest 2 osób.
© 2001-2004 by theBaldOne